Kahramanmaraş → Kayseri

Yol bu noktada yükseliyor ve kıvrılıyor; Binboğa Dağları silsilesi sağda ve solda aniden beliriyor. Ardında bıraktığın Kahramanmaraş ovası artık aşağıda küçülmüş, önünde çam ve gürgen ormanlarının karıştığı Toros vadileri açılıyor. Araçtan çık, derin bir nefes al: buradaki oksijen şehrin üç katıdır ve bu rotanın havası tam olarak burada değişiyor. Berit Dağı (2.870 m) —Göksun'un doğusundaki dağ— bulutlu havalarda sisin içinde kaybolur, açık günlerde ise karla kaplı zirvesiyle ufku keser. Bu on beş dakika geçişin sana verdiği hediyedir; telaşlanma, yol daha uzun.

Göksun — Toros'un kucağında, 1.000 metrenin üzerinde kurulmuş küçük ama yaşayan bir kasabadır. İlkbaharda tüm çevresi elma çiçeğiyle beyazlanır; sonbaharda kırmızı-sarı bahçelerin arasından geçersin. Kasabaya girince bir an dur: Göksun Ulu Camii mütevazı ama köklüdür, Selçuklu taş ustalığının izi bu kasabada bile okunur. Arslanbey Millet Konağı ise Osmanlı dönemi sivil mimarisinin nadir belgeli örneklerinden biri — 19. yüzyıl konağı, ahşap işçiliği ve avlu düzeniyle şaşırtır. Öğle yemeği için yerel esnafa sor; Göksun yöresel mutfağı Maraş ile Kayseri arasında bir dil konuşur, ikisinden de izler taşır. Kasabadan çıkarken bin met reden fazla rakımı olduğun için rüzgar her mevsim hissedilir — ceketin yanında olsun.

Sarız'a girince arabanın camından bir an ne gördüğüne bak: 1.500 metrenin üzerinde bir Orta Anadolu platosu. Ağaç azaldı, gökyüzü genişledi, rüzgar sürekli. Bu manzaranın romantizmi değil; yüzyıllardır burada yaşayan insanların seçimi bu. Tarım arazileri küçük, hayvancılık belirleyici; yol kenarında çoban köpekleri ve sürüler görürsün. Kasabada kısa bir mola yap — taş işçiliğiyle inşa edilmiş köy evleri bu iklimin mimarisini gösteriyor. Bu geçiş noktasında Kayseri'nin ilk adımlarındasın; ovalar biraz daha batıya açılacak.

Pınarbaşı küçük bir ilçe merkezidir ama ismi doğrulayan bir özelliği var: Zamantı Nehri burada kaynağa en yakın noktadadır. Nehir aşağıda Sarız'dan geçti, burada artık daha geniş ve yavaş. Kasabayı geçerken köprüden suya bak; mavi-yeşil rengi Anatolian platosu sularının temizliğini yansıtır. Bu noktadan sonra yol batıya kıvrılıp Kayseri ovasına iniş başlar — önünde Erciyes var, bulutlu değilse şehre 40 km kala kraterin silüetini göreceksin. Pınarbaşı'nda kısa bir mola yap, son bir çay molası için elverişli bir kasabadır.

Sazlıkların arasında bir yolu takip ederek park sınırına girince ilk şeyi sesin değişimi fark ettirir: kamışların uğultusu, su sesinin hafif ezgisi ve uzaktan gelen kuş çığlıkları. Bu dünya Orta Anadolu'nun içinde tam anlamıyla başka bir iklim yaratmış. Sultan Sazlığı — 1994'ten beri Ramsar Sözleşmesi kapsamında korunan uluslararası öneme sahip sulak alan. Yay Gölü ve sazlık alanlarında 300'den fazla kuş türü gözlemlenmiş; flamingolar ilkbahar-yaz döneminde pembe bulutlar gibi sığ sularda toplanır. Pelikanlar güz göçünde mola verir. Erciyes burada da ufukta — sulak alanın üzerinden yükselen kraterin yansıması sabah erken saatlerde su yüzeyinde görünür; bu fotoğrafı çekmek için sabah 07:00'e kadar bu noktada olman gerekir. Şimdi bile güzel ama o erken sabah görüntüsü başkadır.

Vardık — Kayseri. Bu şehre girerken Erciyes'in krateriyle ilk göz teması yaşanır; 3.917 metrelik bu sönmüş stratovolkan şehrin her köşesinden görünür, hayatının her anında orada olan bir arka plan gibidir. Kayseri, Selçuklu Anadolusu'nun en yoğun mimari mirasını taşıyan şehirlerden biridir. Başlangıç noktası: Hunat Hatun Külliyesi (1238). Selçuklu Sultanı Alaaddin Keykubad I'in eşi Mahperi Hunat Hatun tarafından yaptırılan bu külliye cami, medrese, türbe ve hamamı tek komplekste toplar; medrese bugün hediyelik eşya pazarına dönüşmüş ama yapı ayakta ve ölçeği etkileyici. İki adım ötede Kayseri Kalesi — Bizans döneminde inşa edilmiş, Selçuklu ve Osmanlı dönemlerinde onarılmış siyah bazalt surlar, şehrin kalbinde. Kalenin önünde açık pazar alanı tarihli surların günümüz şehirle yan yana yaşadığını gösteriyor. Çifte Medrese (1205, Gevher Nesibe) UNESCO Belleği'nde kayıtlı; dünyanın en eski tıp okulu ve hastanesinden biri. Ve yolculuğun son durağı: Millet Çarşısı'nda pastırma ve sucuk. Her ikisi coğrafi işaret tescilli; Kayseri dışında yapılan her versiyon referans noktasını burada aramak zorunda kalır.